ก็แคจีวร … เลิกสับสนกันเสียที !
ช่วงที่ผ่านมาในสื่อ มีการโจษขานและพูดถึงกันมากเกี่ยวกับสามเณรตุ๊ดเกย์ห่มจีวรไม่เหมาะสม บางฅนบอกว่าเป็นการห่มคล้ายกิโมโนของญี่ปุ่น บางฅนก็บอกว่าเป็นการห่มคล้ายชุดประจำชาติเกาหลี หลาย ๆ ฅนรู้สึกเบื่อหน่ายไปกับพฤติกรรมของเด็กตุ๊ดเกย์ที่เข้าไปบวชเป็นสามเณรแล้วประดิษฐ์การห่มจีวรที่ดูไม่เหมาะสมกับสมณะสารูป จนรู้สึกว่าตุ๊ดเกย์ที่เข้าไปบวชมักทำเรื่องไม่เหมาะสมอยู่เรื่อย
ผมอยากให้คุณผู้อ่านดูภาพการห่มจีวรของสามเณรที่ถูกพูดถึงกับการห่มจีวรของ ‘ครูบาศรีวิชัย’ ที่ผมนำภาพมาประกอบเปรียบเทียบกันให้ดูนะครับ คุณผู้อ่านดูแล้วคิดยังไงครับ ?
ผมมองว่าการห่มจีวรแบบที่สามเณรกำลังห่มและกำลังเป็นที่โจษขานกันอยู่ในเวลานี้ไม่ใช่เรื่องผิดพระธรรมวินัย ถ้าหากการห่มจีวรแบบสามเณรเป็นเรื่องผิดละก็ การห่มจีวรแบบท่านครูบาศรีวิชัยก็ต้องผิดไปด้วย เพราะเป็นการห่มแบบเดียวกัน คือส่วนของชายผ้าเหลืองจะคาดปิดหน้าอกแทนที่จะแฉลบเฉียงขึ้นไหล่ซ้ายเหมือนอย่างที่ ‘พระภิกษุกระแสหลัก’ มักจะห่มกัน
การห่มจีวรแบบสามเณรตุ๊ดเกย์ก็คือการห่มจีวรแบบที่พระล้านนารุ่นเก่า ๆ ท่านก็เคยห่มกันมาแล้ว ไม่เชื่อก็ลองไปค้นหาภาพเก่า ๆ ในยุคสมัยของครูบาศรีวิชัยมาดูก็จะพบว่ามีสามเณรรูปอื่น ๆ ก็ห่มจีวรแบบสามเณรตุ๊ดเกย์ที่ถูกพูดถึงเช่นเดียวกัน
จริง ๆ แล้วการห่มจีวรของพระภิกษุแบบที่ห่มกันอยู่ทั้ง ‘ห่มดอง’ ‘ห่มคลุม’ หรือ ‘ห่มเฉวียงบ่า’ ล้วนแล้วแต่เป็นการห่มที่ผ่านการเปลี่ยนผ่านไปตามยุคสมัย สมัยพุทธกาลดั้งเดิมจริง ๆ พระพุทธเจ้าและพระสาวกก็ไม่ได้ห่มจีวรจับจีบกันประณีตบรรจงขนาดนี้ แค่เพียงคลุมกายเฉย ๆ แล้วเที่ยวจาริกไปโปรดสัตว์
ดังนั้น ชาวพุทธที่ดีไม่น่าจะเอาเรื่องการห่มจีวรมาเป็นปัญหาคาใจ เพราะเป็นเพียงการรูปแบบการปกปิดร่างกายของนักบวช ขอเพียงห่มจีวรแลดูสวยงามไม่เวิกผ้าจนดูรุ่มร่าม หรือปล่อยให้จีวรอับเหงื่อจนส่งกลิ่นเหม็นสาบก็น่าจะเพียงพอแล้ว
และเมื่อเราหันไปดูการห่มจีวรของพระเถระผู้มีชื่อเสียงรุ่นก่อน ๆ ก็จะพบว่าจริง ๆ แล้วการห่มจีวรไม่ได้มีลักษณะการห่มที่ตายตัว สามารถประดิษฐ์ประดอยตกแต่งการห่มให้แตกต่างกันไปได้ ยกตัวอย่างการห่มจีวรของ ‘หลวงปู่บุดดา’ ที่ผมนำภาพมาให้ดูประกอบ
การห่มจีวรจึงไม่มีอะไรถูกไม่มีอะไรผิด เป็นเพียงรูปแบบการปกปิดร่างกายของพระภิกษุสงฆ์ที่แตกต่างกันไปตามยุคสมัย แตกต่างกันไปตามความคิดความเชื่อของท้องถิ่นและบุคคล
ก็แค่จีวรครับ เลิกสับสนกันเสียที !
ส่วนกรณีการใช้ย่ามสีชมพูของสามเณร ก็เป็นเรื่องที่สามารถนำไปพูดต่อกันได้เป็นเรื่องเป็นราวว่าไม่เหมาะสม ทั้ง ๆ ที่สีของย่ามที่พระภิกษุสามเณรสามารถใช้ได้นั้นไม่มีการจำกัดสี ในคณะสงฆ์หรือแม้แต่ในพระธรรมวินัยเองไม่ได้มีการจำกัดสีของย่ามว่าสีใดควรใช้ สีใดไม่ควรใช้ นั่นหมายความว่าสามารถใช้ได้ทุกสี
ในงานฉลองพัดยศ หรืองานฉลองตราตั้งของพระเถระตามวัดต่าง ๆ ก็ยังมีการสั่งทำย่ามสีชมพูออกมาแจกเป็นของที่ระลึกแก่พระภิกษุที่มาร่วมงาน สีชมพูจึงไม่ได้เป็นสีต้องห้ามต่อพระภิกษุสามเณรแต่อย่างใด
ก็แค่สีของย่ามครับ อย่าสับสน !
พงศ์ธรรม ธารา เสาร์ 28 กุมภาพันธ์ 2552
