“รักแห่งสยาม” อีกครั้งถ้ายังไม่เบื่อ

เกี่ยวกับ “รักแห่งสยาม”  อีกครั้ง          

              ไม่รู้เหมือนกันว่าข้อมูลต่าง ๆ นานา เกี่ยวกับหนังเรื่องนี้  มันบังเอิญเข้ามาในหัวของผม   ในช่วงเวลาที่เหมาะสมพอดิบพอดี  ได้อย่างไร. . .  แต่ก็ทำให้เข้าใจความรู้สึกของ  “สินจัย หงษ์ไทย”  มากขึ้น  (ขอเรียกชื่อสกุลเดิมของเธอนะครับ เพราะผมรู้สึกชอบนามสกุลเดิมของนักแสดงหญิงฅนนี้มากกว่า)

              คืนนั้นไม่รู้มาก่อนว่ามีรายการมอบรางวัลจากสมาคมนักข่าว  ก็เลยได้ดูรายการที่ว่านี้โดยบังเอิญ. . .

              คืนนั้นเป็นคืนวันอาทิตย์ที่ 20 เมษายน 2551  เป็นคืนที่ผมนอนดึกโดยบังเอิญ  ที่บอกว่าโดยบังเอิญก็เพราะปรกติผมนอนเร็วครับ  บางวันเหนื่อย ๆ หน่อย 2 ทุ่มก็เข้ามุ้งนอนแล้วครับ (บ้านผมอยู่นอกเมืองครับ ยังชอบใช้มุ้งอยู่)

              คืนนั้นท่องเน็ตเพลินไปหน่อย ก่อนเข้ามุ้งนอนก็เปิด ที.วี. ดูสักนิ้ด  ตอนนั้นรู้สึกจะประมาณ 3-4 ทุ่มไปแล้ว  ก็บังเอิญไปเจอรายการประกาศผลรางวัล  “ผลงานบันเทิงยอดเยี่ยม  ครั้งที่ 6  ประจำปี 2550”   (หรือรางวัล  Star Entertainment Awards 2007)

               ดู  ๆ ไปก็พบว่ามีการมอบรางวัลต่าง ๆ นานามากมาย  ทั้งที่เกี่ยวกับ ที.วี. และภาพยนตร์

               ผมก็เลยลุ้นว่า  “รักแห่งสยาม”  จะกวาดรางวัลอะไรกับเขาอีก ?

               พอถึงคิว  “นักแสดงหญิงยอดเยี่ยม”  . . . มีการประกาศรายชื่อนักแสดงหญิงเรียงคิวกันไป ฅนสุดท้ายเป็นชื่อของ ‘สินจัย เปล่งพานิช’  เมื่อนั้นแหละเสียงฅนดูในหอประชุมส่งเสียงฮึม ๆ กันทันที่  เพราะช่วงที่ผ่านมาคุณสินจัยเธอมากวาดรางวัลโดยเฉพาะ  และโดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเธอมาพร้อมกับหนังเรื่องรักแห่งสยาม. . .

              “. . . รางวัลนักแสดงหญิงยอดเยี่ยม  ได้แก่ . . . สินจัย  เปล่งพานิช  จาก รักแห่งสยาม. . .”   เท่านั้นแหละเสียงฅนดูในห้องประชุมพากันเฮกันลั่นสนั่นโรง . . .  ผมก็ช่วยเฮเข้าไปอีกแรงสิครับคุณผู้ชม  แหม. . .

               จากนั้นคุณสินจัยก็เดินขึ้นไปรับรางวัลบนเวที   เธอกล่าวว่า  “ขอบคุณสหมงคลฟิล์ม  ขอบคุณบาเเรมยู  ขอบคุณมะเดี่ยวที่ให้โอกาสนกกลับมาเล่นหนังอีกครั้ง  หนังเรื่องนี้มีความสำคัญกับนกมาก. . .”

              พูดจบเธอก็อ้ำ ๆ อึ้ง ๆ  “ว่าจะไม่ร้องไห้แล้วนะ”   ใช่ . . . เหมือนนกกำลังจะพูดอะไรออกมาอีก  แต่เธอก็หยุดไว้แค่นั้น  แต่เพียงแค่ประโยคสั้น ๆ แค่นี้ก็น่าจะสื่อสารให้ฅนที่อยู่ในห้องประชุมได้รับรู้แล้วว่าเธออยากจะพูดอะไร และรู้สึกอย่างไร ณ เวลานี้

               ………………………………………………

               ตัดไปครับ

               ไปที่รางวัลนักแสดงชายยอดเยี่ยมจากละครที.วี.    ชื่อของนักแสดงชายหลายฅนถูกกล่าวออกไมค์  หนึ่งในนั้นคือ  นก-ฉัตรชัย  เปล่งพานิช . . .  มีลุ้นครับมีลุ้น . . .

                “นักแสดงชายยอดเยี่ยมจากละครที.วี. ได้แก่ . . .  ฉัตรชัย  เปล่งพานิช  จาก  ละคร กงจักรลายดอกบัว . . .”

               จากนั้น  นก-ฉัตรชัย  ก็ขึ้นไปรับรางวัล  พร้อมด้วยกล่าวด้วยเสียงอันสั่นเครือจนร้องไห้หน่อย ๆ  “นานหลายปีแล้วที่ผมไม่ได้รับรางวัลจากสาขาโทรทัศน์ . . .  ตอนที่ผมได้รับบทนี้ผมกำลังป่วยอยู่ในโรงพยาบาลพอดี . . . ”   ถึงตอนนี้กล้องตัดฉับไปที่ นก-สินจัย  ที่กำลังนั่งอยู่ข้างล่าง  เอ๊ะ !  มันยังไงกัน ?  สำหรับการตัดภาพของกล้องในรายการนี้  เหมือนกับเรากำลังดูหนังเรื่องอะไรอยู่สักอย่าง  ?  

               …………………………………………………..

กับประเด็นตรงนี้แล้ว  ที่จริงถ้าใครตามข่าวเกี่ยวกับครอบครัวเปล่งพานิชจะพบกับสถานการณ์ต่าง ๆ หลายอย่าง  ทั้งลูกชายที่ข่าวลือว่าเป็นเกย์  ทั้งตัวของนกชายก็มีข่าวลือว่าเป็นเกย์เช่นกัน  . . .  มีเพื่อนเกย์ของผมฅนหนึ่งบอกว่า  “รู้ไหม  หนังเรื่องเนี้ยะ  สินจัย  แสดงสุดฝีมือเลยนะ  สังเกตุฉากที่ต้องแสดงอารมณ์โกรธมาก ๆ สิ”

ใช่แล้วครับ  . . .  ผมลองย้อนกลับไปดู “รักแห่งสยาม”  เป็นรอบที่ 4  ฉากที่นกสินจัยเข้าบทกับกบทรงสิทธิ์ที่ทะเลาะกันสุดแรง   และไหนจะฉากที่เธอกับเคี่ยวกับน้องพิช (มิว) นั่นอีก . . .    และยังมีฉากสุดท้ายที่ต้องแสดงความรู้สึกถึงการยอมรับที่แท้จริงว่า “แตง” หายสาบสูญไปแล้ว และ ลูกชาย (โต้ง) ก็เป็นเด็กที่รักเพศเดียวกัน  ซึ่งฉากสุดท้ายทั้งเธอ (นกสินจัย)  กับ  กบทรงสิทธิ์  ต้องร้องไห้อย่างสุดซึ้ง . . .

ผมได้ดูฉากนั้นอีกครั้ง  ผมก็ร้องไห้ไปด้วย  ซึ่งปรกติแล้วตอนที่ดูฉากนี้  ผมเพียงแต่ดูผ่านมันไปเฉย ๆ (ฉากที่นกสินจัยใส่อารมณ์กับกบทรงสิทธิ์ ในห้องรับแขก  จนนกล้มลงไปนั่งกับพื้น)    คงเป็นเพราะผมได้รับข้อมูลมากขึ้นเกี่ยวกับครอบครัวเปล่งพานิชไงครับ   ประกอบกับคำพูดของนกสินจัยที่เธอบอกว่า  “หนังเรื่องนี้มีความสำคัญกับนกมาก”    . . .  แค่ประโยคสั้น ๆ แค่นี้  เมื่อผมกลับไปดูหนังเรื่องนี้อีกรอบ    . . .  เท่านั้นแหละ . . .   ผมก็ถึงกับร้องไห้ไปด้วยกับฉากแรง ๆ  ฉากนั้น . . ..

               …………………………………………………..

               กลับไปที่รางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยมอีกครั้งครับ   . . . รายชื่อภาพยนตร์เข้าชิงหลายเรื่องทีเดียว  พอชื่อภาพยนตร์ “รักแห่งสยาม”  ถูกพูดถึงเป็นชื่อสุดท้าย  ก็ทำเอาเสียงเชียร์ในห้องประชุมดังเฮฮึมกันอีกครั้ง

               “ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม  ได้แก่   รัก  แห่ง   สยาม”    เฮ. . .  เสียงคนดูในห้องประชุมเฮกันลั่น  ฮ่า  ฮ่า  ผมก็เฮด้วยอีกฅนเหมือนกัน   ถึงตอนนี้มะเดี่ยวก็ขึ้นไปรับรางวัล

               มะเดี่ยวขึ้นไปพร้อมกับพูดว่า  “ดีใจครับ ที่วันนี้ได้เจอพี่เบิร์ด”    อ้าว  . . . มะเดี่ยว  ไหงพูดงั้นล่ะครับ   เค๊านึกว่าจะพูดถึงความซาบซึ้งใจอะไรซักหน่อย  บังเอิญว่าคืนนั้นพี่เบิร์ดธงชัยไปในงานด้วย . .

               ดูดูไปก็เหมือนกับพวกเดียวกันทักทายพวกเดียวกัน   ขณะที่อีกฝ่ายหนึ่งผ่านการเปิดเผยตัวเองไปแล้ว  แล้วทักทายอีกฝ่ายที่ยังไม่ยอมเปิดเผยเสียที . . .

               คืนนั้น . . . ผมเลยนอนหลับฝันดีไปเลย  เพราะได้เห็นอะไรที่ขำ ๆ   ได้ดูอะไรที่ลึกซึ้ง ๆ

 
 

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: